زمانیکه تعداد کاربران سایت بیشتر میشود و ترافیک سایت افزایش می‌یابد عموما یک نمونه ( instance ) از برنامه نمیتواند پاسخگوی همه درخواست‌ها باشد و مجبور هستیم چندین نمونه برنامه را بر روی چند سرور اجرا کنیم. با این حال نیازمند یک وب سرور هستیم که درخواست‌های ارسال شده را در بین instance های موجود پخش کند. با انجام این کار تعداد ریکوئست‌ها در بین instance ها تقسیم میشوند. برای انجام اینکار میتوانیم از nginx استفاده کنیم. nginx قابلیت load balancing را دارد. برای پیاده سازی load balancing در nginx باید در فایل nginx.conf یک گروه از نوع upstream ایجاد کنید در کانتکست http.

http {
    upstream backend {
        server backend1.example.com;
        server backend2.example.com;
        server backend3.example.com;
    }
}

در کانفیگ بالا یک گروه به نام backend ایجاد کرده‌ایم که شامل سه سرور می‌باشد. یعنی سه instance از برنامه در حال اجرا هستند و میتوانیم ریکوئست‌های ارسال شده را بر روی این سرور‌ها ارسال کنیم. سپس باید در کانتکس server ( این کانتکست هم درون کانتکست http قرار دارد ) یک بلاک از نوع location ایجاد کنیم. بعد از کلمه location باید مسیری را که درخواست‌ها به آن ارسال میشوند را بنویسید که در مثال پایین همان روت وب سایت نوشته شده است ( / ). نوشتن / بعد از location تمامی درخواست‌ها را شامل میشود. همچنین میتوانید فقط درخواست‌هایی را که به api ها ارسال میشوند، فیلتر کنید که میتوانید به جای / از api/ استفاده کنید. با این کار تمامی درخواست‌هایی که url آنها با api/ شروع شود وارد بلاک location میشوند.

سپس برای ارسال کردن درخواست‌ها در بین برنامه‌های در حال اجرا باید از proxy_pass استفاده کنیم. بعد از کلمه proxy_pass باید نام upstream ی را که در بالا نوشته‌ایم، وارد کنیم. با انجام اینکار تمامی درخواست‌های ارسال شده به / در بین سرور‌های backend پخش میشوند.

http {
    upstream backend {
        server backend1.example.com;
        server backend2.example.com;
        server backend3.example.com;
    }

    server {
        location / {
            proxy_pass http://backend;
        }
    }
}

وب سرور nginx به طور پیشفرض از الگوریتم Round robin برای پخش کردن درخواست‌ها در بین سرور‌ها استفاده میکند. البته میتوانیم این الگوریتم را تغییر بدهیم. به طور مثال میتوانیم مشخص کنیم که به هرکدام از سرور‌ها چند درخواست ارسال شود.

با افزودن weight در کنار نام سرور‌ها مشخص میکنم که به طور مثال اگر 7 درخواست به سرور ارسال شود، 5 مورد به backend1 ارسال میشود و 2 مورد به backend2. همچنین میتوانیم مشخص کنیم که یک سرور به عنوان سرور backup باشد مانند backend4.

اگر سروری در دسترس نباشد میتوانید با اضافه کردن کلمه down بعد از نام سرور، از ارسال درخواست به آن جلوگیری کنید؛ مانند backend3 و یا قبل از کلمه server یک علامت # قرار دهید.

upstream backend {
        server backend1.example.com weight=5;
        server backend2.example.com weight=2;
        server backend3.example.com down;
        server backend4.example.com backup;
    }

با انجام این کار سرور backend4 به عنوان سرور backup معرفی شده است و تا زمانیکه ما بقی سرورها در دسترس باشند، هیچ ریکوئستی به سرور backend4 ارسال نمیشود. اگر تمامی سرور‌های backend1 و backend2 از دسترس خارج شوند، آنگاه nginx درخواست‌های ارسال شده را به سرور backup یعنی backend4 ارسال میکند. البته به طور پیشفرض nginx سلامت سرورها را بررسی نمیکند و باید یک سری تنظیمات مربوط به health_check را ثبت کنیم. با اضافه کردن دستور health_check در پایین proxy_pass وب سرور nginx هر 5 ثانیه یک بار یک ریکوئست را به سرورهای backend ارسال میکند و اگر هرکدام از سرور‌ها ریسپانس کدی خارج از کدهای 200 تا 399 را ارسال کنند، درخواست‌های بعدی را به آن سرورها ارسال نمیکند. 

server {
    location / {
        proxy_pass   http://backend;
        health_check;
    }
}

در کنار دستور health_check میتوانیم یک سری پارامتر را هم مشخص کنیم. به طور مثال میتوانیم مشخص کنیم که درخواست health_check را به چه uri ای ارسال کند و یا به چه پورتی درخواست را ارسال کند. 

server {
    location / {
        proxy_pass   http://backend;
        health_check port=8080;
       #health_check uri=/healthcheck;
    }
}

(برای کامنت کردن یک دستور از # استفاده میشود).

همچنین میتوانیم یک درخواست سفارشی را برای مشخص کردن health_check ایجاد کنیم:

http {
    #...
    match welcome {
        status 200;
        header Content-Type = text/html;
        body ~ "Welcome to nginx!";
    }
    server {
        #...
        location / {
            proxy_pass http://backend;
            health_check match=welcome;
        }
    }
}

در کانفیگ بالا مشخص کرده‌ایم که برای نشان دادن در دسترس بودن هرکدام از سرورها باید استتوس کد 200 برگردانده شود و body دریافت شده حاوی !Welcome to nginx باشد.

نکته : match و health_check در نسخه تجاری nginx قابل استفاده می‌باشند.

;)

Powered by Froala Editor